🐅 Cit 8 A Rachunek Zysków I Strat

W rachunku zysków i strat przychód z posiadanych udziałów w spółce komandytowej, stanowiący przychód finansowy, ujmuje się w pozycji „Dywidendy i udziały w zyskach" – odpowiednio w pozycji J.I wariantu kalkulacyjnego lub G.I wariantu porównawczego. Natomiast koszt finansowy z tytułu pokrycia straty spółki komandytowej, której Jaki wybrać formularz. Podatnicy zobowiązani do złożenia zeznania podatkowego powinni najpierw pobrać odpowiedni formularz albo bezpośrednio w urzędzie skarbowym, albo wydrukować go ze stron internetowych Ministerstwa Finansów (www.mf.gov.pl). Podatnicy powinni też pamiętać, że często sam formularz CIT-8 nie wystarczy. Sprawdź, czym jest rachunek zysków i strat oraz jak go stworzyć. Usługi. 0 1Dla kogo. E-commerce. Firma usługowa. Tylko B2B. Producent. Biznes lokalny. 0 2Cel ISSN 2720-7331. Jak wykazać kwotę podatku dochodowego w rachunku zysków i strat? Dodatek nr 15: "Bilans i rachunek zysków i strat za 2020 r." Dodatek nr 12: "Rezerwy, bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów, zobowiązania warunkowe. Mogą być rozbieżności między sprawozdaniem a zeznaniem CIT-8. dr Katarzyna Trzpioła. 16 maja 2022, 09:59. Sporządzając sprawozdanie zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy o rachunkowości Różnice kursowe wykazuje się w rachunku zysków i strat „per saldo”, czyli po skompensowaniu ze sobą różnic kursowych dodatnich i ujemnych. Wynika to z art. 42 ust. 3 ustawy o rachunkowości. Wskazuje się w nim, że wynik operacji finansowych stanowi różnicę między przychodami finansowymi , w szczególności z tytułu: Dywidend Źródło: Dodatek nr 16 do Zeszytów Metodycznych Rachunkowości nr 24 (576) z dnia 20.12.2022, strona 47 - Spis treści ». Dodatkowe informacje i objaśnienia do rachunku zysków i strat obejmują w szczególności: 1) strukturę rzeczową (rodzaje działalności) i terytorialną (rynki geograficzne) przychodów netto ze sprzedaży Pomocnym w tworzeniu kont księgowych może być roczne zeznanie podatkowe CIT-8, które zawiera informacje o składowych dochodu z zysków kapitałowych. Fragment zeznania CIT-8. Należy ponadto zauważyć, iż przychody z zysków kapitałowych, wymienione w art. 7b ust. 1 updop, stanowią - w świetle przepisów ustawy o rachunkowości Aby wykonać Rachunek strat i zysków: W menu głównym wybierz Księgowość → Sprawozdania finansowe → Rachunki Zysków i Strat → → Rachunek zysków i strat → Podgląd danych. Pojawi się okno Parametry funkcji. W panelu Okres zestawienia program podpowiedział dane obecnego roku obrotowego (ustawionego w programie). d9juvmW. Przychody operacyjne wiążą się bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wykazywane są one w dwóch częściach rachunku zysków i strat. Część pierwsza zawiera przychody związane z podstawową działalnością operacyjną podmiotu, czyli działalnością, dla której podmiot został stworzony, sprzedażą towarów. Natomiast druga prezentuje przychody pośrednio związane z działalnością operacyjną, tj. pozostałe przychody operacyjne, wynikające ze sprzedaży lub likwidacji środków faktu, że pozostałe przychody operacyjne wydają się nie mieć takiego znaczenia jak przychody związane z podstawową działalnością operacyjną, to ich katalog jest znacznie rozbudowany. Częstokrotnie stanowią one także ważne źródło przychodów oraz kosztów ich uzyskania. Z tego względu warto wiedzieć dokładnie, jakie zdarzenia możemy zaliczyć do kategorii pozostałych przychodów operacyjnych oraz jak je są dokładnie pozostałe przychody operacyjne?Pozostałe przychody operacyjne zostały szczegółowo uregulowane w art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z powyższym przepisem, przez pozostałe przychody operacyjne rozumie się przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki. W szczególności możemy wyodrębnić przychody i koszty: z działalności socjalnej – przychody określa Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Powstają one z wpływów z opłat pobieranych od osób korzystających z działalności socjalnej, darowizn, odsetek od zebranych środków oraz z corocznego odpisu kosztów działalności eksploatacyjnej ustalonego kwotowo na jednego zatrudnionego;ze zbycia środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, a także nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych, zaliczanych do inwestycji. Chodzi tu głównie o przychody uzyskane ze sprzedaży lub likwidacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także skutki finansowe przeszacowania do aktualnej wartości godziwej nieruchomości, jak również wartości niematerialnych i prawnych zaliczanych do inwestycji. Dodatkowo do kosztów uzyskania przychodów możemy zaliczyć wartości w cenie nabycia sprzedanych środków, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości;z utrzymywania nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji, w tym także z aktualizacji wartości tych inwestycji, jak również z ich przekwalifikowania odpowiednio do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do wyceny inwestycji przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą;z odpisania należności i zobowiązań przedawnionych, umorzonych, nieściągalnych, z wyjątkiem należności i zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, nieobciążających kosztów;z utworzenia i rozwiązania rezerw z wyjątkiem rezerw związanych z operacjami finansowymi. Przychody te powstają w sytuacji, gdy jednostka tworzy rezerwy na pewne lub znacznie prawdopodobne przyszłe zobowiązania i straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym straty z tytułu udzielonych gwarancji, kaucji, poręczeń i skutków toczącego się postępowania sądowego. Zakres tych rezerw reguluje art. 35d ustawy o rachunkowości;z odpisów aktualizujących wartość aktywów i ich korekt, z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe. Odpisy aktualizujące wartość materiałów i surowców zwiększają techniczny koszt wytworzenia. Skutki z wyceny aktywów i zobowiązań finansowych, w tym odpisy z tytułu trwałej utraty wartości należy ująć w przychodach lub kosztach finansowych;z odszkodowań, kar i grzywien;z przekazania lub otrzymania nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny aktywów, w tym również środków pieniężnych na inne cele niż dopłaty do cen sprzedaży, nabycia lub wytworzenia środków trwałych, środków trwałych w budowie albo wartości niematerialnych i prawnych;związane ze zdarzeniami losowymi. Wszystkie podmioty prowadzące działalność zostały zobligowane do wykazywania kwot i charakteru poszczególnych pozycji przychodów lub kosztów o nadzwyczajnej wartości czy też występujących incydentalnie. Do zdarzeń tych zaliczyć możemy skutki:włamań, kradzieży, wypadków komunikacyjnych;wynikające z upadłości kontrahentów lub układu z nimi;związane ze zmianą metod produkcji, zawieszenia działalności podstawowej, zaniechania budowy środków katalogu określonego w art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości należy dodać również przychody operacyjne związane z utrzymywaniem i zbyciem nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji. W ich zakres wchodzą również przychody i koszty powstałe zarówno w wyniku aktualizacji tych inwestycji, jak i ich przekwalifikowania, odpowiednio środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do ich wyceny przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą. Omawiany katalog został poszerzony o wskazane przychody w wyniku nowelizacji ustawy o rachunkowości – wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o w ustawie katalog pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych nie jest katalogiem zamkniętym. Granica pomiędzy podstawowymi przychodami z działalności operacyjnej, a przychodami pozostałymi jest bardzo płynna, dlatego też jednostka sprawozdawcza powinna w zakładowym planie kont określić szczegółowe zasady pamiętać, że o zaliczeniu zdarzeń gospodarczych do pozostałych przychodów operacyjnych decyduje prawidłowe określenie, czy zdarzenie to ma związek z działalnością operacyjną oraz ryzykiem ponoszonym przy jej prowadzeniu. W związku z tym przy kwalifikacji przychodów powinno się uwzględniać zasadę ostrożności, zgodnie z którą w wyniku finansowym powinno się przyjmować wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody ewidencji przychodów pozostałej działalności operacyjnej został przedstawiony w załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości. Jednakże z uwagi na fakt, że rodzaj oraz specyfika każdej działalności może się od siebie znacznie różnić, wielokrotnie okazuje się, że układ ten jest niewystarczający. Dzięki przyjętej polityce rachunkowości podmioty gospodarcze mają możliwość swobodnej rozbudowy układu, tak aby umożliwiał im właściwą ewidencję i późniejsze sporządzenie rachunku zysków i pozostałych przychodów operacyjnych zasadniczo prowadzona jest na kontach 760. Konta te w ciągu roku obrotowego wykazują saldo MA, które na dzień bilansowy podlega przeniesieniu na wynik finansowy. Podział pozostałych przychodów operacyjnychDo pierwszego kryterium pozostałych przychodów zaliczymy przychody ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych. Po stronie kredytowej księgowane powinny być wszystkie przychody tego typu związane ze sprzedażą aktywów trwałych zarówno dla kontrahentów, jak i dla pracowników. Za przychody ze zbycia środków trwałych należy uznać przede wszystkim:sprzedaż środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, inwestycji w nieruchomości oraz inwestycji w wartości niematerialne i prawne;wniesione wkłady niepieniężne w postaci środków trwałych, środków trwałych w budowie oraz wartości niematerialnych i prawnych w zamian za nabyte udziały lub akcje;osiągnięte odzyski przy likwidacji środków kryterium stanowią przychody z tytułu dotacji, subwencji oraz dopłat. Omawiane przychody obejmują przede wszystkim:dopłaty do sprzedaży lub kosztów działalności otrzymane w ramach dotacji z budżetu centralnego lub od organów samorządu;odpisane raty dotacji, subwencji i dopłat otrzymanych na sfinansowanie budowy środków trwałych lub kosztów prac rozwojowych, dokonywane równolegle do amortyzacji tych obiektów lub kryterium są inne przychody operacyjne. Pozycja ta obejmuje wszelkie niewątpliwe przychody, które nie zostały przez jednostkę zakwalifikowane do kryteriów wymienionych powyżej. Do głównych operacji gospodarczych, które można ująć jako inne przychody podmiotu gospodarczego, zaliczymy:odpisane, umorzone lub przedawnione zobowiązania;rozwiązanie utworzonych odpisów aktualizujących na wierzytelności od dłużników, na wartość rzeczowych aktywów obrotowych;otrzymane odszkodowania, kary i grzywny; ewidencje dla kont pozostałych przychodów operacyjnych, powinniśmy zwrócić uwagę na potrzebę wyodrębnienia tytułów istotnych dla potrzeb danej jednostki. Taki podział może np. obejmować wyróżnienie na działalność inwestycyjną przedsiębiorstwa oraz działalność pozostałe przychody operacyjne stanowią przychody powiązane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wykazywane są one w rachunku zysków i strat i obejmują wszelkie powstałe przychody związane pośrednio z podstawową działalnością jednostki, a także przychody z tytułu sprzedaży lub likwidacji środków trwałych czy też otrzymanie odszkodowań lub darowizn. W ustawie o rachunkowości (dalej: celowo użyto pojęć: sprawozdanie finansowe i roczne sprawozdanie finansowe. Ma to swoje konsekwencje dla porównywalności prezentowanych danych. Skutki te wyjaśnił departament efektywności wydatków publicznych i rachunkowości w Ministerstwie Finansów w odpowiedzi na pytania Polskiej Izby Biegłych Rewidentów. Odniósł się w niej do kilku zagadnień dotyczących roku obrotowego i zamknięcia ksiąg rachunkowych. Wszystkie je łączy wspólny mianownik – zamknięcie ksiąg zanim upłynie przyjęty przez jednostkę koniec roku obrotowego. Może to być spowodowane postawieniem jednostki w stan likwidacji, ogłoszeniem upadłości, zmianą formy prawnej, podziałem lub połączeniem spółek. Dla ułatwienia podzieliliśmy te zagadnienia na bardziej szczegółowe, prezentując je w formie pytań i odpowiedzi oraz ilustrując przykładami. Nie są to dosłowne odpowiedzi MF, lecz ich omówienie. PYTANIE 1: Czy jest dopuszczalne, aby rok obrotowy trwał krócej niż 12 miesięcy? Czy rok obrotowy przyjęty dla celów sprawozdawczości finansowej może być inny niż rok podatkowy? Odpowiedź MF: Definicja roku obrotowego (obowiązująca firmy prowadzące księgi rachunkowe) jest zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 9 Wynika z niej, że rok obrotowy to: rok kalendarzowy, lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono daną jednostkę. Jeżeli rozpoczęła ona działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można połączyć księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Natomiast w razie zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. PYTANIE 2: Czy zamknięcie ksiąg zawsze kończy rok obrotowy i w konsekwencji sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z art. 45 ust. 1 na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych należy uznać za roczne sprawozdanie finansowe, które należy poddać badaniu przez biegłego rewidenta, zatwierdzić przez organ zatwierdzający (np. zgromadzenie wspólników, walne zgromadzenie) oraz złożyć w rejestrze sądowym? Odpowiedź MF: Nie. Należy odróżnić pojęcia: sprawozdanie finansowe oraz roczne sprawozdanie finansowe. Celowo rozróżniono je w ustawie o rachunkowości. Roczne sprawozdanie finansowe to takie, które jest sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych za rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 Natomiast sprawozdanie finansowe jest sporządzane w pozostałych przypadkach, gdy zamykane są księgi rachunkowe, np. na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości (art. 12 ust. 2 pkt 6 Nie jest to roczne sprawozdanie finansowe. Zatwierdzane i badane są tylko roczne sprawozdania finansowe (chyba że inne regulacje stanowią inaczej). Z wynika bowiem, że: zatwierdzaniu podlega roczne sprawozdanie finansowe (art. 53 ust. 1 badaniu podlegają: roczne sprawozdania finansowe oraz roczne skonsolidowane sprawozdania finansowe grup kapitałowych (art. 64 Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji, a zatem zamknęła księgi rachunkowe na 30 czerwca 2020 r. Zamknięcie ksiąg rachunkowych nie jest jednak równoznaczne z końcem roku obrotowego, a sprawozdanie finansowe sporządzone na 30 czerwca 2020 r. nie jest sprawozdaniem rocznym. PYTANIE 3: Z jakim okresem należy porównywać poszczególne elementy sprawozdania finansowego: bilans, rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym, rachunek przepływów pieniężnych? Czy z analogicznym okresem roku ubiegłego, czy z wynikiem za cały miniony rok obrotowy? Odpowiedź MF: Obowiązek prezentacji danych porównawczych w sprawozdaniu finansowym wynika z następujących przepisów z art. 46 ust. 1 – dla bilansu, z art. 47 ust. 1 – dla rachunku zysków i strat, z art. 48a ust. 1 – dla zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym, oraz z art. 48b ust. 1 – dla rachunku przepływów pieniężnych. W bilansie (art. 46 ust. 1 wykazuje się stany aktywów i pasywów na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy. Jeżeli natomiast bilans jest sporządzany na inny dzień niż kończący rok obrotowy, to stany aktywów i pasywów wykazuje się na ten dzień oraz na dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy (art. 46 ust. 1a Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji. Sprawozdanie finansowe sporządzono na 30 czerwca 2020 r. W takiej sytuacji w sprawozdaniu powinny być wykazane stany aktywów i pasywów na 30 czerwca 2020 r. oraz na 31 grudnia 2019 r. (przy założeniu, że rok obrotowy jest równy kalendarzowemu). W rachunku zysków i strat (art. 47 ust. 1 wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący i poprzedni obrotowy. Jeżeli rachunek zysków i strat jest sporządzany za inny okres sprawozdawczy niż rok obrotowy, to wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz za analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego (art. 47 ust. 2 Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji. Sprawozdanie finansowe sporządzono na 30 czerwca 2020 r. W takiej sytuacji w rachunku zysków i strat powinny być wykazane przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za okres od 1 stycznia 2020 r. do 30 czerwca 2020 r. oraz od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r. Analogicznie jest z zestawieniem zmian w kapitale (funduszu) własnym (art. 48a ust. 1 oraz z rachunkiem przepływów pieniężnych (art. 48b ust. 1 Zasadniczo obejmują one informacje i dane za bieżący oraz poprzedni rok obrotowy. Jeżeli jednak są one sporządzane za inny okres sprawozdawczy, to: w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym wykazuje się zmiany poszczególnych pozycji kapitału (funduszu) własnego za bieżący okres sprawozdawczy i poprzedni rok obrotowy (art. 48a ust. 2 rachunek przepływów pieniężnych sporządza się za bieżący okres sprawozdawczy i analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego (art. 48b ust. 2 PYTANIE 4: Z jakim okresem należy porównywać poszczególne elementy sprawozdania finansowego przy zmianie formy prawnej? Czy w sprawozdaniu sporządzonym po zmianie formy prawnej należy wykazać dane porównawcze spółki sprzed przekształcenia, czy mimo wynikającej z kodeksu spółek handlowych zasady kontynuacji, należy traktować jednostkę po zmianie formy prawnej jak nowy podmiot? Odpowiedź MF: Krajowy Standard Rachunkowości nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja” (KSR nr 7) pkt wskazuje, że zmiana formy prawnej nie zakłóca porównywalności danych. Przykład Spółka jawna ma rok obrotowy kończący się 31 grudnia. 1 lipca 2020 r. została przekształcona w spółkę z o takim samym roku obrotowym. W sprawozdaniu finansowym za rok kończący się 31 grudnia 2020 r. spółka z powinna wykazać w rachunku zysków i strat dane za cały rok obrotowy (tj. od 1 stycznia do 31 grudnia 2020 r.) z danymi porównawczymi za poprzedni rok obrotowy (od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r.), a w bilansie dane na 31 grudnia 2020 r. i dane porównawcze na 31 grudnia 2019 r. PYTANIE 5: Jak wyceniać aktywa i pasywa w przypadku łączenia i przejmowania jednostek? Odpowiedź MF: Podczas łączenia i przejmowania jednostek wycena aktywów i pasywów na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych ma inny charakter niż wycena na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych w takich przypadkach, jak: zakończenie działalności jednostki, zakończenie likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie, na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości. Zatem, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału należy sporządzić sprawozdanie finansowe przy założeniu kontynuacji działalności (art. 12 ust. 2 pkt 5 ). W tym wypadku do wyceny aktywów i pasywów nie ma zastosowania art. 29 który mówi o wycenie aktywów po możliwych do uzyskania cenach sprzedaży netto. Na koniec MF przypomniało, że odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości ponosi kierownik jednostki (art. 4 ust. 5 Dlatego do niego należy decyzja w konkretnej sytuacji o sposobie wyceny aktywów i pasywów. Musi on przy tym kierować się nadrzędnymi zasadami rachunkowości, w tym rzetelnego i jasnego obrazu oraz przewagi treści nad formą (art. 4 ust. 1, 1a i 2 Kiedy o zmianie roku zawiadomić urząd skarbowy Nie trzeba informować urzędu skarbowego o wydłużeniu roku podatkowego. Należy natomiast powiadomić o wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy, z tym że dopiero w zeznaniu CIT-8. Informowaliśmy o tym w artykule „Nie zawsze trzeba zawiadomić urząd skarbowy” (DGP nr 17/2020), powołując się na odpowiedź Ministerstwa Finansów na pytania DGP. Zasadniczo (art. 8 ust. 1 ustawy o CIT) rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, chyba że co innego wynika ze statutu lub umowy spółki. Wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych. Jeżeli spółka rozpoczęła działalność: • w pierwszej połowie roku, to jej pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 2 ustawy o CIT), • w drugiej połowie roku i wybrała rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, to jej pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęła działalność (art. 8 ust. 2a ustawy o CIT). Jeśli spółka rozpoczęła np. działalność w drugiej połowie 2019 r., to jej pierwszy rok podatkowy może zakończyć się 31 grudnia 2020 r. W prezentowanej w artykule odpowiedzi MF wyjaśniło, że w razie wydłużenia roku podatkowego na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o CIT nie trzeba informować urzędu skarbowego o wyborze roku podatkowego. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy podatnik wybrał rok podatkowy inny niż kalendarzowy (takie przypadki przewidziano w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy o CIT). To oznacza – wyjaśnił resort – że art. 8 ust. 4 i 5 ustawy o CIT dotyczy tylko tych podatników, którzy wybrali rok podatkowy niepokrywający się z rokiem kalendarzowym. Nie dotyczy natomiast podatników, którzy nie odstąpili od ustawowej zasady, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a jedynie skorzystali z uprawnienia przewidzianego w art. 8 ust. 2a ustawy o CIT (czyli wydłużenia roku podatkowego do końca roku kalendarzowego następującego po roku rozpoczęcia działalności). Od 2019 r. zmieniły się natomiast przepisy o zawiadamianiu urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego. Zasadniczo, jeśli spółka zmienia rok podatkowy na niepokrywający się z kalendarzowym, to musi o tym zawiadomić, z tym że dopiero w zeznaniu rocznym CIT-8 za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy (art. 8 ust. 4 ustawy o CIT). • ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości ( z 2019 r. poz. 351; z 2020 r. poz. 568) • ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( z 2019 r. poz. 865; z 2020 r. poz. 1262) Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Wiele jednostek gospodarczych, których rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, przeżywa obecnie gorący okres – muszą między innymi zamknąć 2017 rok, otworzyć kolejny (2018) i ewidencjonować bieżące operacje, a także przygotować sprawozdanie finansowe oraz sporządzić roczną deklarację podatkową zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Warto krótko przypomnieć, jak należy ujmować w księgach rachunkowych oraz prezentować w sprawozdaniu finansowym wszelkie obciążenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, aby móc sprawdzić poprawność zapisów w księgach ze sporządzoną deklaracją. Wpływ na wynik netto Zgodnie z ustawą o rachunkowości (dalej: uor) na wynik finansowy netto w jednostkach innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji składają się: - wynik działalności operacyjnej, w tym z tytułu pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych; - wynik operacji finansowych; - obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego z tytułu podatku dochodowego, którego podatnikiem jest jednostka, i płatności z nim zrównanych, na podstawie odrębnych przepisów. Takie wytyczne zawiera art. 42 ust. 1 uor. Z kolei zgodnie ustawą o CIT, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki podatkowe w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Ustawa o CIT daje możliwość wpłacania zaliczek miesięcznych lub kwartalnych. Zaliczki miesięczne należy wpłacać co do zasady w terminie do 20. dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, przy czym zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca jednak zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży roczne zeznanie podatkowe i wpłaci podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. Podatnicy mogą również wpłacać zaliczki miesięczne w tak zwanej formie uproszczonej czyli w kwocie odpowiadającej 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu CIT-8 złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Warto podkreślić, że jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w formie uproszczonej na podstawie zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Ale uwaga! Jeżeli w tym roku wykazano podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie. Zaliczki kwartalne mogą wpłacać podatnicy rozpoczynający działalność (w pierwszym roku podatkowym) oraz mali podatnicy – w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały. Zaliczki kwartalne wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka, przy czym przez kwartał rozumie się kwartał roku kalendarzowego. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie CIT-8 i zapłaci podatek. Prezentacja Bez względu na sposób i częstotliwość wpłacania przez jednostkę gospodarczą zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, obciążenie z tego tytułu należy ująć w księgach rachunkowych danego okresu sprawozdawczego. Jeżeli jednostka sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z załącznikiem nr 1 do uor, to powinna zaprezentować należny podatek dochodowy za dany rok w części J. w przypadku wariantu porównawczego bądź w części M. dla wariantu porównawczego rachunku zysków i strat >patrz tabela powyżej. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Jeżeli dana jednostka gospodarcza stosuje wzorcowy zakładowy plan kont, to może korzystać z następujących kont księgowych przy ujmowaniu w swoich księgach rachunkowych operacji związanych z księgowaniem podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie wytycznych ustawy o CIT: - konto 87 „Podatek dochodowy od osób prawnych"; - konto 22 „Rozrachunki publicznoprawne"; - konto 13 „Rachunek bieżący". Księgowania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w księgach rachunkowych mogą przebiegać jak w >>tabeli obok. Kiedy podatek odroczony Podatnicy CIT, prowadzący księgi rachunkowe, są zobowiązani do ustalania odroczonego podatku dochodowego (art. 37 ust. 1-10 uor). Wynika on z przejściowych różnic między księgową wartością aktywów i pasywów a ich wartością podatkową oraz stratą podatkową możliwą do odliczenia w przyszłości, i pokazuje przyszłe podatkowe skutki podatkowe operacji ujętych w księgach rachunkowych. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ustala się w wysokości kwoty przewidzianej w przyszłości do odliczenia od podatku dochodowego, w związku z ujemnymi różnicami przejściowymi, które spowodują w przyszłości zmniejszenie podstawy obliczenia podatku dochodowego oraz straty podatkowej możliwej do odliczenia, ustalonej przy uwzględnieniu zasady ostrożności. Ujemne różnice przejściowe powstają natomiast, gdy wartość bilansowa składnika aktywów jest niższa niż jego wartość podatkowa albo wartość bilansowa składnika zobowiązań jest wyższa niż jego wartość podatkowa. Rezerwę z tytułu odroczonego podatku dochodowego tworzy się w wysokości kwoty podatku dochodowego, wymagającej w przyszłości zapłaty, w związku z występowaniem dodatnich różnic przejściowych, które spowodują zwiększenie podstawy obliczenia podatku dochodowego w przyszłości. Dodatnie różnice przejściowe powstają, gdy wartość bilansowa składnika aktywów jest wyższa niż jego wartość podatkowa albo wartość bilansowa składnika zobowiązań jest niższa niż jego wartość podatkowa. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujmuje się w księgach zapisem: Wn „Aktywa z tytułu podatku odroczonego" Ma „Podatek dochodowy". Rezerwa na odroczony podatek dochodowy wymaga ujęcia operacji: Wn „Podatek dochodowy" Ma „Pozostałe rezerwy". Rezerwę i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego wykazuje się w bilansie oddzielnie. Wartość rezerwy z tytułu podatku odroczonego wykazywana jest w bilansie po stronie pasywów w pozycji „Rezerwy na zobowiązania".Wartość aktywów z tytułu podatku odroczonego wykazywana jest w bilansie po stronie aktywów w pozycji „Rozliczenia międzyokresowe". Wpływający na wynik finansowy podatek dochodowy za dany okres sprawozdawczy obejmuje: - część bieżącą; - część odroczoną. Wykazywana w rachunku zysków i strat część odroczona stanowi różnicę pomiędzy stanem rezerw i aktywów z tytułu podatku odroczonego na koniec i początek okresu sprawozdawczego. Wystarczy więc jego kalkulacja na dzień bilansowy. Od ustalania aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego mogą odstąpić jednostki, które za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących trzech wielkości: 1) 17 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku obrotowego, 2) 34 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za rok obrotowy, 3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty. podstawa prawna: ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 2342 ze zm.) podstawa prawna: ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 2343 ze zm.)

cit 8 a rachunek zysków i strat