🎆 Udar Mózgu Kiedy Wraca Mowa

Udar mózgu to choroba, która nagle w przeciągu kilku minut może wywrócić nasze dotychczasowe życie do góry nogami. Codziennie spotykam się z osobami, które w ciągu bardzo krótkiego czasu z zupełnie sprawnych i normalnych ludzi zamieniają się w osoby, które nie potrafią samodzielnie wstać z łóżka, a samodzielne pójście od zaburzona mowa (mowa staje się niezrozumiała dla otoczenia, bełkotliwa), chory zachowuje się, jakby był pijany, zaburzenia równowagi, zaburzenie widzenia (często chory widzi podwójnie), bardzo silny ból głowy, czasem utrata przytomności. Udar – przyczyny . Pojawienie się udaru jest stanem zagrożenia życia. Oczywiście jest to możliwe, że terapia prowadzona jest w niewłaściwy sposób. Czasami warto zapytać innego logopedę o to, co sądzi na ten temat, jednak w większości przypadków wszystko zależy od uszkodzenia. Bywa, że pacjent doznał rozległego udaru, a do sprawności pod względem logopedycznym wraca już po kilku miesiącach. Udar mózgu to jedna z głównych przyczyn trwałej niepełnosprawności wśród osób dorosłych. Przy okazji Światowego Dnia Udaru Mózgu przypominamy nie tylko o znaczeniu edukacji i zwiększania świadomości społecznej dotyczącej profilaktyki i leczenia udaru mózgu, ale także podkreślamy potrzebę wsparcia osób, które mierzą się z długotrwałymi konsekwencjami zachorowania. Powikłania związane z zakażeniem SARS-CoV-2 można podzielić na trzy grupy: ostre, podostre oraz opóźnione, pojawiające się najczęściej już po przechorowaniu infekcji. Do objawów ostrych zaliczamy powikłania encefalopatyczne, które towarzyszą infekcji, takie jak: bóle głowy, nudności, wymioty, zmęczenie, osłabienie, bóle bełkotliwa mowa, brak orientacji w czasie i miejscu, nierozpoznawanie najbliższych; czasami wymioty; zaburzenia równowagi, ból głowy. Postępowanie. Upewnij się, że miejsce jest bezpieczne. Ułóż chorego w pozycji leżącej. Jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny, ułóż go w pozycji bezpiecznej (na boku). Udar mózgu to dolegliwość, która co roku dotyka 15 milionów ludzi na całym świecie. Jest także drugą najczęstszą przyczyną zgonów wśród osób po 60. roku życia. Udar mózgu pojawia się, kiedy dopływ krwi zostaje zahamowany i dochodzi do niedokrwienia, a to właśnie krew odpowiada za transport tlenu do mózgu. Jakie są czynniki mogące wywołać udar mózgu? Na chwilę obecną stres to czynnik, który najbardziej wpływa na pracę naszego mózgu. Mózg składa się w 75 proc. z wody, a jego rozmiar może zmniejszyć się właśnie przez stres. Dziś kiedy żyjemy w ciągłym biegu, trudno unikać stresujących sytuacji. Wielu pacjentów nie wraca do wcześniejszego poziomu życia, mimo rehabilitacji, a wielu z nich zmaga się do końca życia z bardzo poważnymi problemami neurologicznymi. Gdy tętniak mózgu pęknie, pojawić mogą się bowiem bardzo poważne powikłania. Mowa między innymi o możliwości wystąpienia bardzo niebezpiecznego krwawienia wtórnego. Fm4kC. Zapraszamy do obejrzenia wywiadu "Objawy i przyczyny udaru mózgu" z dr Grzegorzem Chabikiem. Więcej praktycznych informacji dotyczących powrotu do sprawności po udarze znajdą Państwo w naszych poradnikach video. Również zachęcamy do zapoznania się z nimi. Co to jest udar mózgu? Kogo dotyczy? Jakie są objawy udaru mózgu? Komu może przydarzyć się udar mózgu? Kto jest szczególnie narażony? Jakie są główne przyczyny udaru mózgu? Jak rozpoznać, że to może być udar mózgu? Kiedy dzwonić po pomoc? Jak wygląda leczenie udaru mózgu? Jakie problemy może mieć pacjent po udarze mózgu i co odczuwa? Czy pojawiający się niedowład u każdego pacjenta jest taki sam? Jakie są najczęstsze objawy udaru mózgu? Czym charakteryzuje się zespół pomijania? Co dalej? G: Witam Państwa serdecznie. Witam Panią redaktor. Nazywam się Grzegorz Chabik, jestem specjalistą rehabilitacji medycznej i neurologiem. Bardzo wiele lat pracowałem w II Klinice Neurologicznej Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Początkowo w Oddziale Ostrym Neurologicznym, później w Oddziale Rehabilitacji Medycznej Neurologicznej, następnie miałem krótki epizod pracy w Wojskowym Instytucie Medycyny Lotniczej, a obecnie pracuję w Uzdrowisku Konstancin-Zdrój. Co to jest udar mózgu? Kogo dotyczy? W: Doktorze, jak widzimy, temat udaru mózgu absolutnie nie jest Panu obcy. Przygotowałam kilka pytań zebranych przede wszystkim od naszych pacjentów, którzy każdego dnia spotykają się z tym problemem. Zadają oni pytania i nie wiedzą gdzie szukać odpowiedzi. Może powinniśmy zacząć od podstawowego pytania: Co to jest udar mózgu i jak często występuje? Kogo dotyczy? Na czym ten problem polega? G: Udar mózgu to jedna z najczęstszych chorób naczyniowych. Udar mózgu można porównywać np. do zawału serca. W takiej podstawowej, najczęstszej formie udaru, czyli w udarze niedokrwiennym, dochodzi do zatkania naczynia krwionośnego doprowadzającego krew do danego rejonu mózgu. Efektem tego zamknięcia naczynia, niedokrwienia i niedotlenienia danego obszaru mózgu, są obserwowane później objawy. Jakie są objawy udaru mózgu? W: Jakie są objawy, jak taki udar rozpoznać? Skąd wiemy, że jest to właśnie udar? G: Zazwyczaj dzieje się to bardzo nagle tzn. zdrowa osoba nagle doświadcza takich objawów jak: wykrzywienie twarzy, niedowład kończyn, problem z mową, problem ze wzrokiem. Często, udar zaczyna się bardzo burzliwe, czyli tak jak już wspominałem, u zupełnie zdrowej osoby, nagle dochodzi do powyższych objawów. Bywa także, że ktoś upada i nie może wstać. Zaczyna się u niego bełkotliwa mowa lub zawroty głowy. To wszystko dzieje się nagle, ponieważ zatyka nam się naczynie i już kilka minut niedokrwienia mózgu może powodować wystąpienie omawianych objawów. Komu może przydarzyć się udar mózgu? Kto jest szczególnie narażony? W: Kogo ten problem może dotyczyć? Czy dotyczy on tylko osób starszych, czy może spotkać każdego. Jak to jest? G: To bardzo dobre pytanie, ponieważ czynnikiem ryzyka wystąpienia udaru są wszystkie inne czynniki chorób sercowo-naczyniowych tj. nadciśnienie tętnicze, nadwaga lub miażdżyca, czyli zaburzenia gospodarki lipidowej. Również w przypadku zawału serca ta grupa ryzyka jest taka sama lub bardzo podobna. Ryzyko to rośnie również z wiekiem, im więcej tego typu obciążeń ma dana osoba. Myślimy głównie o udarze u osób starszych, natomiast ostatnie lata pokazują, że niestety coraz młodsze osoby doświadczają tego typu schorzenia. Jest to również jedna z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności, jeśli chodzi o wszystkie zachorowania. Jakie są główne przyczyny udaru mózgu? W: Jeżeli mielibyśmy jeszcze raz powtórzyć te najważniejsze przyczyny udaru mózgu, to na co należy zwrócić uwagę. Co jest główną przyczyną udaru mózgu? G: Jest to: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej - wiążące się oczywiście z miażdżycą naczyń doprowadzających krew do mózgu, nadwaga oraz cukrzyca. Również takie schorzenia towarzyszące, albo niezależne, jak na przykład: migotanie przedsionków, czy różne inne stany sprzyjające wzmożonej krzepliwości krwi. Wtedy też, musimy się liczyć z większą częstością udarów. W: Czyli udar mózgu może dotyczyć każdego. G: De facto tak. Zdarzają się np. u młodych osób, które mogą mieć zmiany w tętnicach doprowadzających krew do mózgu. Zdarzają się także przypadki udarów pourazowych, kiedy dojdzie do nieszczęśliwego urazu np. tętnicy szyjnej wewnętrznej lub jej okolicy i wtedy ta tętnica po prostu się w drodze uszkodzenia, zamyka. Jak rozpoznać, że to może być udar mózgu? Kiedy dzwonić po pomoc? W: Doktorze, czyli co może nas zaniepokoić? Kiedy wezwać pogotowie? Kiedy zgłosić się do lekarza? Na co zwrócić uwagę? G: Proszę Państwa, zwracamy uwagę na każdy niepokojący objaw, który pojawia się asymetrycznie tj. asymetria twarzy, nagłe osłabienie siły ręki lub nogi, zaburzenia równowagi, zmiana mowy, trudności z wysłowieniem się, ze zrozumieniem mowy - to wszystko powinno skłaniać do natychmiastowego działania. Tutaj nie ma na co czekać i nie ma się co zastanawiać. Najlepiej, jeśli są to objawy, które nigdy wcześniej nie występowały, wtedy dzwonimy jak najszybciej po pogotowie. W: Czy jest jakiś czas, kiedy należy się zgłosić do lekarza? Kiedy interweniować? Czy możemy poczekać? Np. Poczuliśmy się gorzej wieczorem…. to zadzwonimy do lekarza rano? Czy to musi być już, natychmiast? G: Tak, stanowczo potwierdzę, że to musi być już, natychmiast. Często np. zdarza się tak, że dana osoba budzi się rano z objawami udaru. Niekoniecznie musi to być od razu duży niedowład ręki, wystarczy jakieś uczucie zdrętwienia. Wtedy, taka osoba kojarzy to głównie ze złym spaniem na tej stronie i związanymi ze snem objawami. Jeśli to nie ustępuje w ciągu dosłownie kilku minut, trzeba nadal myśleć o tym, żeby dzwonić jak najszybciej po pogotowie. I nie myślimy tutaj o lekarzu pierwszego kontaktu, czy wezwaniu lekarza do domu. Pierwsze co powinniśmy zrobić, to wezwać pogotowie. W: Czy ten czas ma znaczenie? G: Jak najbardziej ma. Im szybciej dana osoba trafi do szpitala, tym lepiej i tym szybciej dostanie leczenie, ponieważ już potrafimy leczyć udar mózgu. Możemy podawać leczenie trombolityczne. Formalnie, może być to stosowane do czterech i pół godziny od wystąpienia objawów. Natomiast generalna zasada jest taka, że im szybciej, tym lepiej. Rozwijany jest też program mechanicznej trombektomii, czyli usuwania zmian zatorowych bezpośrednio z naczyń, które są zatkane w mózgu. Na tego rodzaju interwencje taka osoba musi również, jak najszybciej trafić. Jak wygląda leczenie udaru mózgu? W: Doktorze, rozumiem. Czyli jest udar mózgu, pacjent trafia do szpitala i co się dzieje? Co dalej? Jak wygląda leczenie? Jak wyglądają te pierwsze chwile po udarze mózgu? Czy możemy powiedzieć, że udar mózgu już się dokonał, czy on trwa? G: Oczywiście. Zawsze takiemu pacjentowi robimy podstawowe badanie krwi. Zawsze ma też wykonywaną przynajmniej tomografię komputerową głowy, żeby wykluczyć potencjalne krwawienie - bo może się takie pojawić. Może być to też udar tzw. krwotoczny, o wiele rzadszy. Nie mniej jednak, zawsze wykonujemy taką diagnostykę w celu ustalenia, które z naczyń jest zatkane, ewentualnie zamknięte, żeby w razie konieczności móc dalej wybiórczo już to naczynie potraktować. Następnie taki pacjent w trybie pilnym ma wykonywane wszystkie badania: tomografię lub rezonans i trafia jak najszybciej, jak jest to możliwe do sali intensywnego nadzoru, gdzie jest monitorowany. Podstawowe czynności życiowe oceniane są na bieżąco i tam zaczynamy leczenie. Jest to leczenie z wyboru, czyli leczenie trombolityczne, które staje się już pomału standardem w większości polskich oddziałów neurologicznych. W zależności od tego efektu leczenia trombolitycznego, możemy jeszcze rozważać mechaniczną trombektomię, czyli usuwanie skrzepów, zatorów, tętnic na drodze mechanicznej. W: Czy to znaczy, że jeżeli pacjent trafi do szpitala w odpowiednim czasie i będzie zastosowane takie postępowanie jak Doktor mówi, to znaczy, że taki pacjent ma szansę absolutnie wyzdrowieć i udar nie pozostawi po sobie żadnego śladu? Co dzieje się dalej? Jak to wygląda? G: Bardzo się oczywiście cieszymy, kiedy udaje nam się rzeczywiście na tyle szybko zadziałać, że to leczenie jest tak skuteczne, że pacjent wychodzi rzeczywiście bez objawów. Najczęściej niestety jest tak, że mimo wszystko ten czas, który wystąpił od zamknięcia naczynia do otrzymania leczenia jest na tyle długi, że mimo wszystko, często dochodzi do nieodwracalnych zmian w mózgu. Tak jak już wspominaliśmy, te kilka minut niedokrwienia ostrego wystarczą, żeby tkanka mózgowa obumarła. Walczymy tak naprawdę, w tym czasie i z tą terapią, żeby jak najmniejszy obszar mózgu został uszkodzony. Ale niestety, w stu procentach zazwyczaj nie udaje się pacjentom zakończyć leczenia bez “wolnych objawów”. Zazwyczaj różne niedowłady, czy deficyty pozostają. Jakie problemy może mieć pacjent po udarze mózgu i co odczuwa? W: Zatrzymujemy się teraz na etapie, że dokonał się udar mózgu, pacjent miał podane odpowiednie leczenie, budzi się i co się dzieje? Jakie objawy może mieć pacjent? Jaki może mieć problem? Czy pacjent po udarze mózgu wie gdzie jest, wie co się z nim dzieje? Co może odczuwać, jakie to mogą być problemy? G: Każdy na udar mózgu choruje troszeczkę inaczej, więc to, jakie dana osoba ma ostatecznie objawy, u każdego inaczej wygląda. Natomiast oczywiście, schematycznie możemy powiedzieć, że takie najbardziej zauważalne objawy, to niedowłady kończyn. Niektórzy pacjenci, tak jak Pani wspominała, mogą mieć zaburzenia świadomości - szczególnie, jeśli udar dotyczył tzw. tylnojamowych struktur mózgu i wszystkich rejonów z tyłu mózgu dotyczących. Natomiast to, co najbardziej rzuca się w oczy, to są na pewno: niedowłady kończyn, problemy z mową, często również z percepcją wzrokową. Bywa taki problem, że pacjenci, u których doszło do uszkodzenia prawej półkuli mózgu, mają tzw. zespół zaniedbywania przestrzeni. Dotyczy to lewej połowy ciała, lewej połowy pola widzenia. Takie osoby gorzej tę stronę percypują, albo nie mają świadomości jej istnienia w ogóle. Czy pojawiający się niedowład u każdego pacjenta jest taki sam? W: Doktorze, wrócimy na chwileczkę jeszcze do niedowładów, o których Pan mówi. To jest chyba problem, z którym najczęściej możemy się spotkać po wystąpieniu udar mózgu. Czy ten niedowład jest zawsze taki sam? Jak to wygląda? Czy u każdego pacjenta niedowład będzie tak samo nasilony? Czy u jednego będzie niezauważalny, minimalny, a u drugiego będzie dużo głębszy? G: Jest dokładnie tak, że to, jakie ostatecznie mamy objawy zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia. Im bardziej ten uszkodzony obszar będzie obejmował struktury odpowiadające za ruch i kończynę górną, tym bardziej niedowład będzie wyrażony w kończynie górnej, a mniej w dolnej. Jest to taki schemat. Można powiedzieć, że w tych dużych udarach zawsze wydaje się, że bardziej dotknięta jest ręka, niż noga. Każda osoba może mieć troszeczkę inne nasilenie tych objawów. Jest to też związane z miejscem i rozległością uszkodzenia - od takiego poczucia gorszej sprawności kończyny przy wykonywaniu precyzyjnych ruchów po plegię, czyli porażenie kończyny, gdzie praktycznie w ogóle nie można wykonać żadnego ruchu. Jakie są najczęstsze objawy udaru mózgu? W: Czyli tak jak dobrze rozumiem, jeżeli mielibyśmy podsumować te najbardziej widoczne, najczęstsze objawy, które występują po udarze mózgu, to jest: niedowład kończyny górnej ręki, niedowład kończyny dolnej, niedowład tułowia. G: Zaburzenia czucia, problemy z mową, z komunikacją językową, wysławianiem się. W: Czyli pacjent może mieć zarówno problem z mówieniem, jak i rozumieniem. G: To możemy rozróżnić. Potocznie, często myli się te dwa pojęcia i mówi się o nich wspólnie tj. o zaburzeniach mowy i o zaburzeniach językowych. Zaburzenia mowy są związane z motorycznym aspektem wysławiania się, czyli jest to niezrozumiały kontekst mowy, zacinanie się, niewyraźne mówienie. W tym wszystkim możemy również mówić o krztuszeniu się. Natomiast funkcje i problemy językowe wiążą się stricte z zrozumieniem i produkcją języka. W: Czy te dwa objawy mają swoją nazwę? G: Tak, te językowe - to zazwyczaj jest takie szerokie spektrum - ale możemy mówić o afazji. Natomiast, jeśli chodzi o zaburzenia mowy, to mówimy raczej o dyzartrii. W: I pacjent po udarze mózgu może mieć zarówno jeden jak i drugi problem. G: Może. Rzeczywiście u pacjenta z afazją mogą pojawiać się elementy dyzartrii, wynikające chociażby z niedowład nerwu twarzowego. W: Czyli to mogą być zarówno niedowłady, zaburzenia mowy różnego typu, jak i zaburzenia czucia. Czy to mogą być jeszcze jakieś problemy? Czy taki pacjent może gorzej widzieć? G: Jak najbardziej. Już na poziomie percepcyjnym udar nie musi dotyczyć, a raczej nie dotyczy samych oczu jako takich. Natomiast potocznie, można by to z tym wiązać, że ktoś nie dowidzi, więc mam problem z oczami. Nie, niestety wiąże się to z bezpośrednim uszkodzeniem mózgu, rejonów odpowiedzialnych za percepcję wzrokową. Wiąże się to też z zespołem pomijania stronnego, czy zaniedbywania, o których wspominałem - gorzej percypuje się wtedy tę lewą połowę przestrzeni. W: Percepuje czyli…? G: Odbiera, doświadcza. Natomiast pacjenci mogą mieć też problemy z ruchomością gałek ocznych. Jest to dużym problemem, szczególnie w uszkodzeniach np. w udarach móżdżku, czy pnia mózgu, kiedy rzeczywiście ruchy gałek ocznych są niezborne. Potocznie, można powiedzieć, że któreś oko ucieka i w takiej sytuacji nie widzimy dobrze, obraz się rozdwaja, nie możemy tego wzroku skupić na jednym przedmiocie. Takie wydawałoby się, że może błahe objawy mogą być bardzo silnie upośledzające funkcjonowanie. Czym charakteryzuje się zespół pomijania? W: Tutaj padło jeszcze jedno sformułowanie: “zespół zaniedbywania”, “zespół pomijania”. Jak możemy to rozwinąć, na czym to polega? G: To jest już taki objaw - można powiedzieć - z zakresu funkcji poznawczych, gdzie my, nasz mózg, cały czas, na bieżąco odbiera i analizuję wszystkie bodźce płynące z naszego ciała: dotykowe, węchowe, słuchowe, wzrokowe. Po uszkodzeniach pewnych rejonów mózgu odpowiadających za percepcji, czyli odbiór tych wszystkich wrażeń, dochodzi do zaburzenia tych funkcji. Może to skutkować tym, że pacjenci mają problem z tą lewą połową przestrzeni. W tym kontekście, chciałem napomknąć o funkcjach poznawczych, które ulegają zaburzeniu w przypadku udarów mózgu. Do nich zaliczamy: uwagę, koncentrację, pamięć, niekiedy też funkcje językowe. Bardzo wielu pacjentów ma w tym zakresie problemy. Co dalej? Zobacz drugą część wywiadu z dr Grzegorzem Chabikiem. Zobacz Poradniki dla pacjentów i rodzin. Magister fizjoterapii z wieloletnim stażem pracy, certyfikowana terapeutka PNF i Bobath, absolwentka psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestniczka zagranicznych szkoleń poświęconych zaburzeniom widzenia w neurologii i ich fizjoterapii czyli Neuro-Visual Postural Therapy. Komórki mózgu są wrażliwe na brak tlenu i zaczynają umierać już po czterech minutach od wystąpienia udaru. Dlatego pomoc trzeba wezwać szybko – w pierwszej chwili od zaobserwowania objawów. Dowiedz się, jak rozpoznać objawy udaru u siebie i u osób z otoczenia. Po czym poznać udar i jak zareagować? Udar mózgu jest zaburzeniem neurologicznym, które jest skutkiem nagłego odcięcia dopływu krwi do naczynia krwionośne dostarczające tlen i substancje odżywcze do mózgu zostają zablokowane przez skrzep krwi lub następuje ich uszkodzenie, dochodzi do odcięcia części mózgu od dopływu tlenu i składników odżywczych, wskutek czego następuje jej mózgu, do którego dochodzi na skutek zamknięcia światła naczynia krwionośnego, to udar niedokrwienny. Ten typ udaru występuje nawet w 80 proc. wszystkich przypadków. Natomiast sytuacja, gdy krew przedostanie się do mózgu w wyniku uszkodzenia ściany naczynia krwionośnego i niszczy tkanki mózgu, nazywa się udarem krwotocznym (wylewem).Udar jest stanem bardzo poważnym. Badania wskazują, że jest to trzecia co do częstości występowania przyczyna śmierci u osób dorosłych. Udaru może dostać osoba w każdym wieku, każdej płci, w każdym momencie życia. Dlatego jest on tak są objawy udaru?Objawy udaru zależą od tego, jaka część mózgu została uszkodzona. Zatkanie tętnicy doprowadzającej krew do niewielkiego obszaru mózgu powoduje zazwyczaj niewielkie objawy, ale jeśli w tym obszarze znajdują się życiowo ważne struktury, to następstwa niedokrwienia mogą być bardzo poważne. Jacek Rozenek o udarze: to stało się na parkingu "Irytuje mnie, jak słyszę, że powinienem się oszczędzać. Nie idzie za tym pogłębiona dyskusja, co było powodem udaru" - mówił Jacek Rozenek w rozmowie z Michałem Figurskim w programie "NieZŁY pacjent w Radiu ZET". Najczęstsze OBJAWY UDARU to: nagły, bardzo silny ból głowy (zwłaszcza w przypadku krwotoku podpajęczynówkowego) asymetria twarzy – niedowład lub porażenie mięśni po jednej stronie twarzy (opadanie kącika ust) utrata siły lub kontroli nad kończynami (bezwładna ręka i/lub noga), z reguły po jednej stronie ciała zaburzenia mowy – bezładna, niezrozumiała mowa zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, ograniczenie pola widzenia, całkowita utrata widzenia) zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów zaburzenia lub utrata przytomności (w przypadku rozległego udaru) Warto wiedzieć, że czasami występują też przemijające ataki niedokrwienne, inaczej „mini udary”, których objawy ustępują w ciągu 24 godzin. Mogą być one jednak (i zwykle są) zwiastunem „dużego” udaru. Szacuje się, że u co piątej osoby po „mini udarze”, kolejny udar mózgu może wystąpić w ciągu kilku dni lub tygodni. Dlatego osoba, u której zdarzyła się taka sytuacja, powinna jak najszybciej zgłosić się do lekarza, by ustalić dalsze zrobić, gdy wystąpią objawy udaru?Pierwsza pomoc w udarze obejmuje przede wszystkim jak najszybsze wezwanie pomocy. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, wezwij pogotowie ratunkowe, zadzwoń pod numer 999 lub 112, lub poproś, by ktoś z Twojego otoczenia to zrobił. Liczy się czas. Absolutnie nie wolno czekać na to, jak rozwinie się sytuacja. W przypadku udaru liczy się każda minuta. Tylko dzięki szybkiej interwencji i natychmiastowemu wdrożeniu leczenia na oddziale udarowym można uniknąć śmierci lub trwałych powikłań chorych kwalifikuje się do leczenia, które może odwrócić lub znacznie ograniczyć skutki udaru, pod warunkiem, że leczenie zostanie zastosowane nie później niż 3 godziny od początku udaru. Zwlekanie z podjęciem działania grozi nie tylko trwałym kalectwem, ale również śmiercią. Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem. Przejdź do zawartości StartPoznaj NeuroAiD™Efektywność NeuroAiD™Rehabilitacja po udarze mózguOpinieBaza wiedzyBezpłatne konsultacje w zakresie udaru mózguKup NeuroAiD™StartPoznaj NeuroAiD™Efektywność NeuroAiD™Rehabilitacja po udarze mózguOpinieBaza wiedzyBezpłatne konsultacje w zakresie udaru mózguKup NeuroAiD™ Jak wyjść z afazji po udarze mózgu? Udar mózgu ma zazwyczaj bardzo poważne konsekwencje zdrowotne. Jednym z podstawowych problemów jest afazja, a więc utrata możliwości mowy. Wychodzenie z afazji bywa trudne i przede wszystkim dość długotrwałe, a kluczową rolę odgrywa profesjonalna rehabilitacja, w tym terapia logopedyczna. Afazja po udarze mózgu – przykre statystyki Jednym z najczęściej występujących następstw udaru mózgu jest afazja. Ponad 70% udarowców cierpi z powodu afazji, która może mieć różny charakter. Najczęściej będzie to niewyraźna mowa, a ponadto trudności w zrozumieniu słów wypowiadanych przez inną osobę, braki w słownictwie, nieumiejętność budowania poprawnych gramatycznie zdań, kłopot z zapamiętywaniem czy też problemy z wychwyceniem i zrozumieniem ironii, żartu bądź metafory. Terapia afazji powinna zacząć się praktycznie od razu – im wcześniej zacznie się ćwiczenia, tym większa szansa na całkowite przywrócenie zdolności mowy i rozumienia. Jednak badania przeprowadzone w 2016 roku przez fundację Udar Mózgu pokazały, że tylko 54% chorych współpracowało z neurologopedą w trakcie pobytu w szpitalu. Co więcej, jedynie połowa udarowców korzysta z terapii po wyjściu ze szpitala. Aż 60% z nich musi płacić za terapię z własnej kieszeni, więc spotkania terapeutyczne odbywają się zdecydowanie zbyt rzadko – 1/3 ma zajęcia raz w tygodniu, a pozostali dwa razy w miesiącu. Różne rodzaje afazji Udar mózgu często powoduje zaburzenia mowy, które mają charakter afazji bądź dyzartrii. W tym drugim przypadku pacjent nie zostaje pozbawiony myślenia, a jedynie artykulacji oraz krótszej fazy wydechu. Przejawia się to mową bełkotliwą, a także skróconym oddechem. W wyniku tego chory może się krztusić przy spożywaniu pokarmów. Jeżeli dochodzi do tzw. anartrii, to nie tylko wydobycie jakiegokolwiek dźwięku okazuje się niemożliwe, ale również połykanie. Konieczne wtedy jest założenie sondy ułatwiającej podawanie pokarmów. Należy przy tym podkreślić, że udarowiec jest w stanie komunikować się z innymi za pomocą pisma. Kiedy zaś dochodzi do afazji, to poza samymi problemami z mówieniem mamy jeszcze do czynienia z problemami z rozumieniem, czytaniem i pisaniem. Zaburzona jest też gestykulacja. W takiej sytuacji naprawdę trudno dojść do harmonii z chorym, który po prostu ma kłopot z przyswojeniem najprostszych poleceń. To zarazem znacznie utrudnia proces rehabilitacji. Wyróżnia się trzy rodzaje afazji: Afazja sensoryczna, czyli czuciowa Deficyt związany jest z odbiorem mowy, więc chory ma trudności ze zrozumieniem tego, co się do niego mówi. W konsekwencji nie reaguje nawet na najprostsze polecenia. Afazja motoryczna, czyli ruchowa Uwidacznia się kłopotami z mówieniem. Czasami będzie to niemożność budowania dłuższych wypowiedzi, ale często dochodzi do problemów z wydobyciem jakiegokolwiek dźwięku. Przy afazji motorycznej udarowiec może też nieświadomie przekręcać słowa albo powtarzać wielokrotnie wcześniej usłyszany tekst. Afazja amnestyczna Objawia się trudnościami z nazywaniem przedmiotów i to pomimo tego, że pacjent doskonale wie, o jaki przedmiot chodzi i do czego on służy. Udar mózgu najczęściej skutkuje afazją mieszaną bądź afazją całkowitą, kiedy chory niczego nie rozumie i nie jest w stanie nic powiedzieć. Jak wyjść z afazji po udarze? Warto podkreślić, że afazja po udarze w dużym stopniu przeszkadza w normalnym komunikowaniu się z osobą chorą, a to jednocześnie utrudnia proces rehabilitacji. Co ciekawe, ośrodki odpowiedzialne za mowę oraz za ruch ręki są położone obok siebie w mózgu. Oznacza to, że usprawnienie ręki automatycznie pobudza ośrodki związane z mową i odwrotnie – poprawa mówienia przyczynia się do poprawy sprawności ręki. Dlatego też tak ważne jest, aby jednocześnie prowadzić terapię ruchową i logopedyczną. Odzyskiwanie zdolności rozumienia i wypowiadania słów nie jest łatwe, a przede wszystkim wymaga czasu oraz terapii dobranej indywidualnie pod konkretnego pacjenta. Należy uwzględnić jego stan zdrowia, kondycję psychiczną, aktualne umiejętności i możliwości, a także temperament. Oczywiście im wcześniej rozpocznie się terapia, tym większe szanse na pełne odzyskanie mowy. Neurologopeda stymuluje więc i pobudza neuroplastyczność mózgu udarowca jeszcze w szpitalu. Chodzi o to, aby wykorzystać tę specyficzną zdolność mózgu, a w zasadzie komórek nerwowych, do tworzenia nowych połączeń. Dzięki temu mózg powoli odbudowuje się i naprawia uszkodzone funkcje – odzyskuje się zdolność zapamiętywania i uczenia. Terapia neurologopedyczna powinna być kontynuowana po opuszczeniu szpitala przez pacjenta. Może mieć miejsce w domu, ale także w ośrodkach rehabilitacyjnych. Warto również podkreślić niezwykle istotną rolę najbliższych chorego w jego dochodzeniu do zdrowia po udarze mózgu. To przede wszystkim kwestia zrozumienia afazji i swoistego zamknięcia się osoby po udarze w swoim świecie, co wynika ze specyfiki problemu. Brak reakcji na polecenia lub pytania jest przecież efektem deficytów w mózgu, a nie złośliwości osoby chorej. W wielu przypadkach jednocześnie dochodzi też do obniżenia zdolności intelektualnych.

udar mózgu kiedy wraca mowa